Dans met mij – een choreografie van herinnering

In tijden van corona mochten we elkaar niet aanraken. Dansen met iemand buiten je huishouden? Not done.
En toch bleef het verlangen – naar nabijheid, naar beweging, naar muziek.

In die periode keek ik vaak naar hoogtepunten uit de grote MGM-musicals. Wat werd daar gedanst! Astaire, Rogers, Kelly – ze zweefden, sprongen, draaiden, lachten. Een intimiteit in dans en muziek die je zelden nog ziet.

Een tijd geleden componeerde ik een stuk, geïnspireerd op die magische scènes. Ik monteerde de beelden op het ritme van mijn muziek – als een choreograaf met montagesoftware.

Gisteren zette ik mijn playlist All You Can Eat online. Maar deze compositie, met bijbehorende film, past daar niet tussen. Spotify laat alleen de muziek horen – op zich al fijn – maar het verhaal zit juist ook in de beelden. Daarom haal ik ’m eruit en geef ik hem een eigen plek. Net als veel andere stukken die je niet op Spotify vindt, maar gewoon op mijn website.

Dans met mij.
Misschien kan het niet in het echt.
Maar in gedachten – altijd.