Sinds 2008 bezoek ik regelmatig Père Lachaise, het beroemde kerkhof in Parijs. Een plek die tegelijk stil en levendig is: waar namen fluisteren uit steen, waar tijd vertraagt, waar schoonheid en verval hand in hand gaan.

Going Home is mijn muzikale en visuele reflectie op die plek — en op wat de dood voor ons betekent. Niet als einde, maar als onderdeel van een grotere beweging: het thuiskomen.

Een graf is meer dan steen. Het is een teken dat iemand geleefd heeft, dat anderen hem of haar herinneren. Iemand maakte een plek, een gebaar van betekenis. Die betekenis verandert met de tijd, met wie erlangs loopt, met wat we zelf meedragen.

In dit werk probeer ik de spirituele kant van de dood voelbaar te maken: het loslaten, het blijven, het terugkeren. Wie hier loopt, ziet de grootsheid van sommige monumenten en het stille verval van andere. Alles samen vertelt het verhaal van leven dat geweest is — en van het leven dat doorgaat in herinnering.

Going Home is geen droevig stuk. Eerder een moment van stilstaan. Een poging om de kringloop te voelen tussen leven en dood, tussen komen en gaan, tussen betekenis geven en betekenis vinden.

Iedereen mag er zijn eigen gedachten bij hebben — misschien over iemand die gemist wordt, of juist over het eigen leven.
Want uiteindelijk gaan we allemaal op weg, ooit, naar huis.