Dervaux Pierre

Internationaal bouwde Dervaux ook een reputatie op. Van 1968 tot 1975 was hij artistiek en muzikaal leider van het Orchestre symphonique de Québec. In 1971 werd hij de eerste directeur van het Orchestre national des Pays de la Loire, en van 1979 tot 1982 was hij muzikaal directeur van het Philharmonisch Orkest van Nice.

Naast zijn werk als dirigent was Dervaux een bevlogen pedagoog. Hij gaf leiding aan de École Normale de Musique in Parijs (1964–1986) en was van 1965 tot 1972 verbonden aan het Conservatorium van Montreal. Onder zijn studenten bevonden zich prominente musici als Jean-Claude Casadesus, Sylvain Cambreling, Dominique Rouits, Georges Aperghis en Jean-Pierre Wallez.

Dervaux zette zich bijzonder in voor het Franse muziekerfgoed, met speciale aandacht voor componisten als Vincent d’Indy en Gabriel Pierné, onder meer via talrijke opnames. Hij componeerde ook zelf: twee symfonieën, twee concerten, een kwartet, een trio en verschillende melodieën.

Onderscheidingen: Officier in de Nationale Orde van Verdienste en Officier in de Orde van Kunsten en Letteren.