Duparc, Marie Eugenie Henri Fouques

Henri Duparc (1848–1933)

Henri Duparc was een Franse componist, vooral bekend voor zijn kunstliederen en symfonische muziek. Zijn leven, gekarakteriseerd door zowel grote artistieke prestaties als persoonlijke tragedies, laat een onmiskenbare invloed achter op de Franse muziek van de 19e en vroege 20e eeuw.

Vroege leven en opleiding:

Henri Duparc werd geboren op 21 januari 1848 in Parijs. Zijn muzikale carrière begon in zijn jeugd, met composities die al op jonge leeftijd werden beïnvloed door beroemde Franse componisten zoals Vincent d'Indy en André Gédalge, die hem in de jaren '60 en '70 vormden.

Muzikale carrière:

Duparc begon zijn carrière in de klassieke muziek met vroege werken zoals zijn Sonate voor cello en piano in 1867, maar het waren zijn liederen en orkestrale werken die zijn naam vestigden in de Franse muziekgeschiedenis. Zijn composities zijn vaak lyrisch en melancholisch, en bevatten invloed van Wagner en andere Duitse romantische componisten, die hij leerde kennen tijdens zijn reizen naar Duitsland en zijn vriendschap met de componisten van de Society Nationale de Musique.

Zijn werken zijn bekend om hun diep emotionele expressie, en hij wordt vaak geprezen om zijn vermogen om de poëzie te vertalen naar muziek. Hij componeerde een aantal beroemde liederen, zoals "Lamento", "Le Pastoral", en "Spleen", waarin de Franse liedtraditie op prachtige wijze wordt gecombineerd met de Duitse invloeden van de Romantiek.

Persoonlijk leven en geestelijke gezondheid:

Duparc leed echter ook aan ernstige gezondheidsproblemen, waaronder neurasthenie (een aandoening die vaak wordt geassocieerd met grote kunstenaars die veel van zichzelf in hun werk stoppen), en zijn fysieke en mentale gezondheid zouden uiteindelijk zijn carrière beïnvloeden. Hij stopte met componeren rond 1885 en besteedde de daaropvolgende jaren aan schilderen en het verzorgen van zijn familie. Desondanks maakte hij nog een aantal reizen naar Lourdes en Zwitsers voor spirituele en mystieke redenen.

Latere jaren:

Duparc verhuisde in 1897 naar Monein, aan de voet van de Pyreneeën, en later woonde hij in Parijs, waar hij zijn mystieke en religieuze inzichten verder ontwikkelde. Hij gaf zijn composities op, hoewel zijn werk uit die tijd voornamelijk ongecomponeerde fragmenten waren, zoals het begin van een opera gebaseerd op Poesjkin’s La Roussalka. In 1900 voltooide hij zijn Testament, wat wordt beschouwd als een van zijn laatste grote orkestwerken.

Geestelijke en fysieke gezondheid:

In zijn latere jaren leed Duparc aan blindheid en verlamming na een operatie, wat zijn fysieke beperkingen vergrootte. Hij bracht zijn laatste jaren door in een diepe religieuze mystiek, waarbij zijn composities en levenswerk werden beïnvloed door zijn persoonlijke overtuigingen.

Overlijden:

Van 1913-1919 woonde hij in Tarbes. In 1916, vertelt hij over zijn blindheid. In 1919 verhuisde hij naar Mont-de-Marsan. Het werd er allemaal niet beter op toen hij na een operatie ook nog verlamd raakte. Verlamd, bracht hij de rest van zijn leven door in diepe religieuze mystiek.

Catalogus van Werken:

Duparc's werken omvatten een breed scala aan stijlen, van symfonische gedichten tot pianomuziek, maar het merendeel van zijn bekendste werk bestaat uit zijn liederen en symfonische gedichten, waaronder:

• Le Pastoral (1871)
• La Roussalka (opera, fragmenten)
• Lamento(uitgegeven 1876)
• Testament(1900)
• Suite d'Orchestre (1873)
• Poème Nocturne et Suite de Danses(1874, verloren composities)
• Lenore, symfonisch gedicht (1875)
• Ecstasyen andere melodieën
• Sonate voor Cello en Piano(1867)

Duparc's werken vertegenwoordigen een diepgaande en tragische esthetiek, waarbij hij de romantische poëzie omarmde en zowel de pracht van de natuur als de geestelijke strijd van de mens vastlegde in zijn muziek.

Catalogus van werken

• 1864-1865, zes dromen piano [afgedrukt, maar niet gepubliceerd, persoonlijke collectie van Madame d'Armagnac, kleindochter van Duparc]
• 1867-1869, Folders, piano
• 1868 sad song in E majeur, H. gedicht Cazalis [laatste 1868 1912 georkestreerde versie]
• 1869 "Editie van vijf melodieën op.2
• 1869 Beaulieu piano [Persoonlijke verzameling van Mevrouw d'Armagnac, dochter van Duparc]
• 1869 De galop in G minor, gedicht Prudhomme [ook gepubliceerd door Panzera 1948]
• 1869 Leuke Romance in E major gedicht V. Wilder uit "Kennst du das Land" Goethe
• 1869 Serenade in G major, gedicht G. Marc
• 1869 Zucht in D minor, S. gedicht Prudhomme [laatste 1902]
• 1869-1870, het land waar het oorlog is in F minor, een gedicht van Theophile Gautier [Journal of Music (1), A. GOUZIEN 1877, no.51, suppl. , Orchestration tot 1876 definitief 1911-1913]
• 1870 (1870) Een uitnodiging om te reizen in C minor, een gedicht van Charles Baudelaire [georkestreerde versie 1892-1895]
• 1871 Escape, duet voor sopraan, tenor met pianobegeleiding
• 1871 De golf en de bel in E minor, gedicht Francois Coppe [orkestbegeleiding, eerste editie, piano arrangement van Vincent d'Indy, tweede editie, piano arrangement van Duparc, orkestrale versie circa 1913]
• 1874 Elegy in F minor, T. gedicht Vertaald door E. Moore MacSwiney [Journal of Music (2) 1878, no.85, suppl;. Final 1902]
• 1874 Ecstasy in D major, een gedicht van J. Lahore [herzien in 1884]
• 1874 Nacht Gedicht: 1 - Om de sterren, 2 - Elfen en donzig, 3 - Duo: Aurora. Opgericht in Parijs 11 april 1874 bij de Nationale Vereniging van Moderne Muziek [verloor een deel]
• 1874 Suite van walsen (Ländler), gevestigd te Parijs, de Nationale Maatschappij van de moderne muziek in 1874 [archieven orkestpartijen geconserveerd door Editions Salabert]
• 1875 Lenore, symfonisch gedicht in G major
• 1876-1884, Het verleden leven in E major, een gedicht van Baudelaire [orkestrale versie 1911-1913]
• 1879 Manor Rosamond, in D minor, een gedicht van R. Bonnières [georkestreerd in 1912]
• 1879-1895, Rusalka, opera in 3 acts na Pushkin [vernietigd]
• 1880-1881, Florentijnse Serenade in F majeur, J. gedicht Lahore
• 1882 Benedicat vobis Dominus, motet
• 1882 Phidyle in A major, een gedicht van Leconte de Lisle (1891-1892 orchestral version]
• 1883 Lamento D minor gedicht van Theophile Gautier
• 1883 Testament in C minor, een Gedicht. Silvestre [orkestrale versie 1900-1901]
• 1886 Meditation [incompleet, vernietigd]
• 1892 Slow Dance in C 
• 1894 editie van het Wetboek van melodieën
• 1903 transcriptie voor orkest van twee preludes en fuga's voor orgel van JS Bach
• 1908 transcriptie voor twee piano's van zes orgelwerken van Cesar. Franck
• 1911 New Edition Complete Edition werkt
• sd, Sonate in A mineur voor cello en piano [Persoonlijke verzameling van Mevrouw d'Armagnac, dochter van Duparc]
• sd, transcriptie voor orkest Prelude en fuga, orgel koraal van JS Bach [persoonlijke collectie van Ernest Ansermet]

 A symphonic poem by French composer Henri Duparc (1848-1933), based on the famous 1773 Gothic ballad "Lenore" by Gottfried August Bürger, which is considered a foundational work in the development of Romantic literature.