Het verhaal
Lucienne Calmettes, geboren in 1926, was een jonge Parijse vrouw wier leven tragisch eindigde in de slotdagen van de Duitse bezetting van Parijs. Getrouwd met Robert Calvette, leefde ze een bescheiden bestaan in een stad die zuchtte onder jaren van oorlog, bezetting en ontbering.
Lucienne werd slechts 18 jaar oud. Ze werd begraven op de begraafplaats Père Lachaise, waar haar graf nog steeds de herinnering draagt aan haar naam, haar jeugd en het dramatische moment waarop haar leven eindigde – op het kruispunt van oorlog en vrijheid.
Haar graf is voorzien van een engel, symbool van onschuld en troost. Ze is geen bekend figuur uit de geschiedenisboeken, maar haar naam leeft voort als symbool van alle gewone burgers wier levens abrupt en zinloos werden weggerukt in het geweld van de geschiedenis.
