Als Wilders had gewonnen met z’n plannen

naar Willem Wilmink / muziek Herman van Veen

tekstbewerking: Fred en Hilke

1

Als Wilders toch de macht had mogen grijpen,

’t Scheelde misschien maar één debat,

Dan had men vlaggen leren strijken,

En hingen trots bij ieder paleis, in elke stad.

Dan klonk het luid: “Eerst ons, dan de rest pas”,

En kunst was “links”, en zorg te duur.

Ze zouden zeggen: “tja, dat hoort zo,”

En bouwen verder aan een muur.

Ze zouden zeggen: “’t valt wel mee hoor,”

Als Wilders had gewonnen met z’n plan.

2

De imam was vertrokken met z’n kinderen,

De juf sprak voortaan zonder klank,

Wie anders bad, moest dat maar binnen,

Want bidden buitenshuis werd al te krank.

De talkshows vol met mannen in strakke pakken,

Ze riepen: “Zeg gewoon wat jij niet durft!”

En wie nog iets van samenleven vertelde,

Die werd meteen als landverrader bestempeld.

Ze haalden hun schouders op, voldaan,

Als Wilders had gewonnen met z’n plan.

3

Er kwamen minder boeken in de rekken,

De dichters zwegen zachtjes weg.

De scholen leerden “zuiver Nederlands spreken”,

En schreven minder over verlangen.

De zangers zongen wat de zender vroeg,

De rest verdween in een archief.

En wij, we keken naar elkaar en dachten:

“Zeker niet beter en ook niet lief”

We vonden vast wel weer betekenis in ons bestaan,

Als Wilders had gewonnen met z’n plan.

4

Maar goed, het is zover niet echt gekomen,

De vlag hangt nog, maar zonder bevel.

We kunnen nog van liefde dromen,

En van een land dat denken mag, niet fel.

Toch vraag ik soms, als ik het debat zie razen,

En het denken wordt een wedstrijd in gelijk:

Zou ik dan zingen, of zou ik zwijgen,

Als ik toen leefde, met die keizer-look-alike?

Zou dan het goede, schone, ware nog bestaan,

Als Wilders had gewonnen met z’n plan?