As It Once Was voor strijkers en zang

As It Once Was is een verstild werk over herinnering — over wat voorbij is, maar blijft nagalmen in klank. De muziek ontvouwt zich langzaam, als een ademhaling die ruimte maakt voor stilte. Strijkers weven een zachte bedding waarin de zang bijna oplost, tussen aanwezigheid en verdwijnen. De film die het werk begeleidt is bewust ongericht, soms schijnbaar toevallig. Beelden zonder verhaallijn, flarden die voorbijglijden als herinneringen die zich niet laten vangen. Elk moment nodigt de kijker uit om zelf betekenis te vinden — of juist om die niet te zoeken. As It Once Was is geen verhaal, geen boodschap. Het is een ruimte om te luisteren, te voelen, te herinneren. Misschien herkent ieder iets anders: een stem, een plaats, een stilte. Zoals het vroeger was — of zoals we het ons willen herinneren.