https://www.youtube.com/watch?v=0YZhfuiSqK0
Op 1 oktober a.s. bereik ik een mijlpaal, een momentum in mijn leven. Het meest bijzondere feest ooit, maar ook een feest dat niemand zal vieren. Geen cadeaus, geen speeches, geen bezoek. Helemaal niets. Want dit moment is niet bedoeld om samen te beleven – het is iets dat je alleen ervaart.
Het is de aftrap van wat ik noem: de Derde Helft.
Nu zult u zeggen: Derde Helft? Zelfs in voetbal bestaat dat niet. Hooguit de beruchte “derde helft” in het café, maar niet op het veld. In het spel zelf zijn er maar twee helften. Meer niet. En toch… in het leven bestaat er wél een Derde Helft.
Het is moeilijk uit te leggen, omdat ieder mens zijn eigen verdeling, zijn eigen tijden en zijn eigen wendingen kent. Toch waag ik een poging – aan de hand van mijn eigen leven.
De Eerste Helft
De eerste helft van mijn leven was zwaar. Voor iemand die anders is dan de rest van zijn familie, is het vaak zoeken naar een plek die er niet lijkt te zijn. Niet de schuld van die familie, maar wel een werkelijkheid die vormde wie ik werd.
Ook mijn eerste huwelijk viel in die periode. Een huwelijk waarin ik niet werd begrepen, waarin het gevoel van isolement bleef bestaan. Toch was ook dat huwelijk geen vergissing: het bracht mij lessen. Lessen die je gratis krijgt, maar die je wel de rest van je leven meeneemt.
Die eerste helft eindigde op 1 januari 1990. Op die dag zei de vrouw die tot op de dag van vandaag mijn partner, minnares, vriendin en de moeder van mijn kinderen is, één simpele zin:
“Wat sta je hier alleen?”
Met die vraag begon iets nieuws.
De Tweede Helft
Vanaf dat moment begon de Tweede Helft. Een helft van samen zijn. Van elkaar vinden en vasthouden, door dik en dun. Van bouwen aan een leven, maar ook van steeds opnieuw ontdekken wie de ander is – en wie je zelf wordt.
De periode van mijn geboorte tot 1 januari 1990 was de Eerste Helft. De periode van 1 januari 1990 tot 1 oktober 2025is de Tweede Helft. Twee helften, exact even lang – dat is geen toeval, dat voelt bijna als een kosmische balans.
De Derde Helft
En dan komt er dus een Derde Helft. Op papier bestaat die niet. In voetbal zou je het blessuretijd noemen – een extra periode om een wedstrijd te laten eindigen in winst of verlies.
Maar voor mij is de Derde Helft iets anders. Het is geen nabrander, geen verplicht slot. Het is een nieuwe fase, waarin ik hoop de opbrengst van de eerste twee helften te verzilveren. Niet in geld of succes, maar in inzicht, in aanvaarding, in dankbaarheid.
De Derde Helft is voor mij de tijd van oogsten. Het is de optelsom van de lessen uit de Eerste Helft en de liefde en verbondenheid van de Tweede Helft. Het is de kans om terug te kijken zonder rancune en vooruit te kijken zonder illusies – maar mét hoop.
Hoop dat mijn kinderen iets meekrijgen van wat ik geleerd heb. Hoop dat mijn ervaringen niet alleen ballast, maar ook erfenis zijn.
Alleen te beleven
Het vreemde – en tegelijk het eerlijke – is dat je dit niet kunt vieren. Het is een moment dat je alleen beleeft. Anderen zullen het niet begrijpen, of misschien niet wíllen begrijpen. Voor hen is het geen feestdag, geen jubileum.
Maar dat maakt het niet minder groot. Integendeel. Het is een innerlijk feest. Een stille erkenning dat het leven niet alleen uit jaren bestaat, maar uit helften, fases, hoofdstukken die je achteraf pas kunt benoemen.
Het spirituele proces
Misschien is dit uiteindelijk waar ons leven om draait: een spiritueel proces. Opgebouwd uit helften, leermomenten, en de keuzes die we maken. Uit wat we zijn – en wie we voor de ander willen zijn.
Elke helft is anders, maar elke helft telt mee. En misschien ligt dáár wel de essentie van ons bestaan: dat we steeds een beetje meer gaan begrijpen waar het leven voor bedoeld is.
De Derde Helft is voor mij het bewijs dat er altijd méér is. Dat het leven niet ophoudt bij de balans van het midden, maar dat er nog ruimte is voor verdieping, verzoening en wijsheid.
Het is mijn persoonlijke momentum. Geen vuurwerk, geen toeters en bellen. Alleen de stille constatering: ik ben er. En het spel is nog niet voorbij.