De onverbloemde versie zoals ik die samen met Ferry Lever maakte. Ferry speelde de gitaarpartij en ik bouwde het orkest eromheen. Dat deden we voor de inmiddels bijna twintig jaar oude film Afblijven.
Zoals ikzelf langzaam uit beeld verdwijn, zal mijn werk dat ooit ook wel doen. Hoewel… Afblijven wordt zo nu en dan nog uitgezonden. En eigenlijk is het verhaal actueler dan ooit. De morele vragen van toen zijn nog steeds de morele vragen van nu. Ik heb geen idee of Carry Slee nog dezelfde populariteit geniet als destijds, maar haar verhaal blijkt verrassend bestand tegen de tijd. Ik herinner me vooral dat het leuk was haar toen even te ontmoeten.
De muziek begeleidt een scène waarin achter in een auto drugs worden ontdekt. Met Ferry’s hulp ontstond een groove die hem op het lijf geschreven was. Ferry was immers een rocker pur sang, bekend van onder andere Tee-Set.mMaar mijn herinneringen gaan verder terug.
We deden samen toelatingsexamen voor het conservatorium. We trainden elkaar om onze oren klaar te maken voor alles wat daar gevraagd werd: melodieën opschrijven, akkoorden herkennen, harmonieën analyseren. Later werkten we op dezelfde muziekschool. Niet alleen om ons ziekenfonds te betalen, maar ook om een volgende generatie muzikanten op weg te helpen.
In deze opname hoor ik dus veel meer dan alleen muziek. Ik hoor Ferry in een shuffle grooven. Ik hoor mezelf de orkestpartijen schrijven, synchroon aan de beelden. Ik hoor de gesprekken, de lessen, de repetities en de jaren die inmiddels achter ons liggen. Wat ik hoor is een veelvoud aan prettige herinneringen.
En daarom zing ik vandaag gewoon even: https://www.fredvogels.com/blogs/ferry-take-15
Ferry, bedankt.