6 juni – De dag waarop onze vrijheid begon Een persoonlijke herdenking van D-Day De landingen in Normandië markeren het begin van onze bevrijding in West-Europa. We schrijven 6 juni 1944. Die dag stierven duizenden jonge mannen op de stranden, in een moordend vuur van kanonnen en machinegeweren. Tot op de dag van vandaag zijn er sporen van hen terug te vinden in het zand — microscopisch klein misschien, maar onmiskenbaar aanwezig. Zo’n twintig jaar lang bezocht ik de herdenkingen, vaak samen met mijn vrouw, kinderen of vrienden.

Een van de meest indrukwekkende momenten was een bezoek met de 110 Transportcompagnie. Na hun missies in Afghanistan waren ze even terug in Nederland. In gesprekken met veteranen kwam de realiteit van toen pijnlijk dichtbij. Tegelijkertijd raakten de verhalen van deze hedendaagse Nederlandse militairen een andere, actuele snaar. In de loop der jaren heb ik op verschillende manieren geprobeerd bij te dragen aan het vastleggen van deze geschiedenis — via composities, films en documentaires. Als muzikale hommage op deze dag hoor je een studieversie van de soundtrack voor de met een Emmy Award bekroonde documentaire Omaha Beach, Honor and Sacrifice. Deze is te vinden op mijn YouTube-kanaal en op mijn website fredvogels.com, samen met andere werken en composities. Vandaag, en ook morgen, sta ik weer stil bij de inzet en het offer van duizenden mensen voor onze vrijheid. En wat betekent dat vandaag? In een wereld die opnieuw wordt opgeschud door oorlogen, onzekerheden en scherpe tegenstellingen, herinnert 6 juni ons eraan dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is. De offers van toen vragen ons niet om stil te blijven staan in het verleden, maar om waakzaam, betrokken en dankbaar te blijven in het heden. Vrijheid begint niet bij vlaggen en toespraken, maar bij daden van solidariteit, moed en verantwoordelijkheid — toen, en nu nog steeds. Juist vandaag is het aan ons om die waarden levend te houden. In onze keuzes. In hoe we met elkaar omgaan. In hoe we herinneren.