In 2011 schreef ik de eerste versie. Vandaag maakte ik hem af. Nu ook met ondertitels, vertaald uit de Franse versie van Resnais zelf.

Het was zwaar om te componeren. Misselijkmakend zwaar. Huilen. Werkelijk waar: ik hield het niet droog. Omdat ik de verschrikkelijke beelden moest toelaten in mijn hoofd om de muziek te kunnen schrijven.

Maar nu is het definitief af. Voor mij dan.

Wat een werk. Wat een film. Verschrikkelijk.

De muziek is geworden wat ik bedoelde: de horror van oorlog verklanken. Confrontatie. Intimidatie. Angst. Machteloosheid. En nog een half woordenboek aan negatieve begrippen.

Waarom doe ik het dan?

Omdat niemand anders het doet. Misschien ook om te waarschuwen.

Men gaat elkaar nog steeds te lijf met de meest verschrikkelijke middelen. Men kijkt weg. Men is met zichzelf bezig.

Het enige wapen dat ik heb, is de muziek in mijn hoofd.

Ik vrees het ergste.

Nuit et Brouillard (Night and Fog) is een Franse documentaire uit 1955 van Alain Resnais, gemaakt tien jaar na de bevrijding van de naziconcentratiekampen. De film toont onder meer verlaten beelden van Auschwitz en Majdanek, afgewisseld met archiefmateriaal, en beschrijft het leven en sterven van de gevangenen in de kampen.

Resnais werkte samen met schrijver Jean Cayrol, zelf overlevende van het concentratiekamp Mauthausen-Gusen. De oorspronkelijke filmmuziek werd gecomponeerd door Hanns Eisler. Zowel Resnais als Cayrol vonden het maken van de film uitzonderlijk zwaar, juist door de gruwelijkheid van het onderwerp en de beelden.